2019, സെപ്റ്റംബർ 13, വെള്ളിയാഴ്‌ച

കറുപ്പിന്റെ വെറുപ്പ്

തിരസ്കാരത്തിൻ ത്തികവിൽ
തിരക്കെട്ട കടൽപ്പോലെ
നിറമറ്റ ജീവനത്തിൽ
മറന്നെല്ലാം മനസ്സോടെ
ഉടഞ്ഞാകേ  മൂകമായി
മിഴിതൂകാതെ മൊഴിയറ്റ്
പ്രതിഷേധ ചുനച്ചുര-
ത്തി ചടച്ചേലിൽനിലയു-
റച്ചു ചമഞ്ഞെല്ലാദുരി-
തവും ചിരിവിരിച്ചൊതു-
ക്കികറുപ്പിന്റെ പുറത്തേ-
റ്റാ വെറുപ്പിന്റെ പടിക്കെ-
ട്ടിൽ ചൊടിക്കെട്ട്  അറപ്പിന്റെ
കയർപ്പെല്ലാം കുടിച്ചാകേ
ജഡമായി  ജന്മംശപി-
ച്ചിട നെഞ്ചിടറാതെക-
ലങ്ങും കാലക്കുടമാറ്റ
മറിയാതെ മുറിവേറ്റു
മറുപക്കമില്ലാ മടു-
പ്പിന്റെ കൊടുംജീവൽക്കടു-
പ്പം പെരുത്തിട്ട് പകച്ചാകേ
ജീവച്ഛവമായി മാറി-
ടുമ്പോളീ കറുപ്പിന്റെവെ-
റുപ്പാറ്റാനെവിടെനിന്നു
നാം തുടങ്ങുമീപ്പുറക്ക-
റുപ്പിന്റെ വെറുപ്പാറ്റാൻ
എവിടെ നിന്നു തുടങ്ങും.

വഴിയൊക്കെ വലഞ്ഞിന്നു
വറുതിക്കനൽ കനത്താ-
കെ തുണക്കെട്ട ജീവന-
ത്തിൻ തുടിപ്പൊക്കെയൊടുങ്ങു-
മ്പോൾ ഒടുക്കത്തെ അടക്ക-
ത്തിനു ഇടമറ്റാ ഒടി-
ച്ചുക്കെട്ടിൻ കോണിലെ അടു-
പ്പെക്കെയുടച്ചുകുത്തി വാ –
യ്ക്കരിയ്യിട്ടു മറയ്ക്കുന്ന
കറുത്തോന്റെ ഗതികേടിൻ
വർത്തമാനം വിളറിപ്പു-
ലരുമ്പോൾ ,കണക്കില്ലാക-
ഥയില്ല ഒടുങ്ങിയകൂ
ട്ടങ്ങൾക്ക്  കാലമില്ല കാവ-
ലാളില്ല ചോദ്യമില്ലാ,
ചരിത്രമില്ലാ, മനുഷ്യനെ-
ന്നാ മതിപ്പുമില്ലാ,മനം
മറിപ്പിന്റെ താറ്റുമാത്രം,
എന്നും മനസ്സിൽ  മറക്കാ
ത്ത മുറിവിനോർമ്മമാത്രം

കറുപ്പോന്റെ  കരുത്ത് അർപ്പി-
തമനസ്സ് വിധേയ സരൂ-
പ സഹനശീലം വാണ
വൈദേശിയും വരേണ്യവർ-
ഗ്ഗപരിശകളും പല
തരമായി പങ്കിട്ടെടു-
ത്തടയാളമായി ചെയ്തൊ-
ഴിയാതൊഴിലിനോരോ ജാ-
തി പേരുകളേകി പകി-
ത്തിട്ട് ദളിതരെന്നു പച്ച
കുത്തി കാർഷിക അടിമ
യാക്കി കാലികളായിമു-
ദ്രചാർത്തി കടുംമയിത്ത -
ക്കാഞ്ഞിരം കൽപിച്ചിരുട്ടാ-
ക്കിയ ജീവനം ആഴക്കി-
ടങ്ങിൽപ്പെട്ട്  വരമ്പേറാതെ
തിരിയുമ്പോ ! ചുങ്കം തല-
യ്ക്കും ,മുലയ്ക്കും,തരംപ്പോലെ
ച്ചുമത്തി, ചാന്നകിടാവി-
നു മേലാടപാടില്ല ക-
ല്ലു,കുപ്പിച്ചില്ലുമാലമാ-
ത്രം കാളി, കൂളി, മറുത,
ദൈവങ്ങളായി പിരിച്ചേ-
കി .മദ്യം ,മാംസം  നിവേദ്യം.
നിർബന്ധ നീതികൾ നെറി
കേടിൻ രീതികൾ ഒടുങ്ങാ
വൈകൃതങ്ങൾ, പേറും ഗെതി-
കേടുകൾ തെറ്റിയാൽ വിചാ-
രണ വിലക്കും വെറിയും
പരിക്കേറ്റ മനസ്സുമാ-
യി അതിലേറെ പശിയു-
മായി വിയർത്തു മണ്ണിൽ വി-
ശപ്പടക്കി, വീശുന്നക്കാ-
റ്റിൽ ശ്വാസമേറ്റി,പൊലിമ
നിങ്ങടെ മുന്നിലാക്കാൻ പ-
കലന്തിയില്ലാ പാടത്തു
വേണം ,അറനിറഞ്ഞാൽ അ-
യിത്തമായി അന്നമുണ്ണാൻ
വിലക്കുമായി വിശന്ന
ഞങ്ങളെ അറപ്പുമായി
വിളറിവളഞ്ഞ കൈക്കു-
ഞ്ഞുമായി തളർന്നുനിന്നു
കേണല്ലേ കാളുംവിശപ്പ-
ടുപ്പിലു കഞ്ഞിവെന്തത്.

തൊഴിലെടുത്തു ദീനമാ-
യാൽ വിളയിടത്തിനു വ-
വളമാക്കും, ആവതറ്റു
തളർന്നിരുന്നാൽ തൊഴി-
ച്ചിട്ടുപതമാക്കും.  അതി-
ലൊക്കെ സഹിക്കെട്ട് മഹാസ-
ങ്കടക്കടൽ സഹിച്ചൂറ്റം
ചക്രശ്വാസ മെടുക്കാൻ
പിടയുമ്പോൾ മനസ്സിന്റെ
നീറ്റലാഴത്തേറുന്ന പ-
തർച്ചതൻ പകിടപെരു
ക്കം പരിധിയില്ലാ പെരു
കുമ്പോൾ കഷ്ടകാലക്ക-
ണക്കിന്റെ തകർന്ന ക്കൂരയിൽ
വിളയുന്ന കറുത്തോന്റെ
കനവൊക്കെ മൌനമൊടു-
ങ്ങി ജന്മാന്തം മറക്കും
ചരിത്രം പതിവായി
ഒക്കെ ചതിച്ചിട്ട് വംശവേ-
രിനു പേരുപ്പോലും നീക്കു
പോക്കിനളക്കാതെ പിന്മു-
റക്കാർക്കൊടുക്കാതെ അറി-
ഞ്ഞതൊക്കെ നിർദ്ദയം വിസ്മൃ-
തിക്കെറിഞ്ഞിട്ട്  തോറ്റുപോയ
കറുത്തോന്റെ കരീവീണ
കിനാപ്പുറത്തു കഴുക
ചിറകടി ചിരിക്കുമ്പോളീ
കറുപ്പിന്റെ വെറുപ്പാറ്റാൻ
എവിടെ നിന്നു നാം തുട-
ങ്ങുമീപ്പുറകറുപ്പിന്റെ
വെറുപ്പാറ്റാനെവിടെ
നിന്നുനാം തുടങ്ങും.

കറുപ്പോന്റെയാ വിയർപ്പാൽ
വളർന്ന  വെളുത്തോരുടെ
തുറയൊക്കെ തുരുതുരേ
തഴച്ചൊക്കെ നിറവിന്റെ
തികവിൽ തിരക്കിട്ടു
പെരുത്തപ്പോൾ വളർച്ചയ്ക്കു
വളമായി കരുത്തുറ്റ
മനസ്സോടെ കുറ്റമാറ്റാ
കരുതലോടെ കണ്ണുമങ്ങാ
കാവൽനിന്നു  കാത്തുക്കൊണ്ടാ
കറുത്തോരിന്നും പച്ചമ
ണ്ണിനാ പുറംപ്പോക്കിൽ നിവൃ-
ത്തിയറ്ററുതിയില്ലാ അ-
ലച്ചിലിൽ  തോരാസങ്കട
മാരിയിൽ വിറച്ചീകാലം
കഴിക്കുമ്പോളീകറുപ്പി-
ന്റെ വെറുപ്പാറ്റാൻ എവിടെ
നിന്നുനാം തുടങ്ങുമീപ്പു-
റകറുപ്പിന്റെ വെറുപ്പാറ്റാൻ
എവിടെനിന്നുനാം തുടങ്ങും.

ചതിനോവുപ്പേറും കറു-
ത്തോർ ജീവനേകിയ സ്മാര-
കങ്ങൾ കണ്ടുനിങ്ങളെല്ലാം
ഹ.. ഹാ കേമമെന്നു മൊഴി-
ഞ്ഞിട്ടു കൂരനാട്ടാൻ ഭുമി
നൽകാം ഗോത്രമെല്ലാംഭദ്ര-
മാക്കാം വിളനിലങ്ങൾ പ-
തിച്ചേകാം കൊതിപ്പിച്ച പ്ര-
ലോഭനങ്ങൾ. പതിവുപ്പോലെ
ചതിച്ചില്ലേ? തനിച്ചായി
ഇക്കാലമൊക്കെ ഇതുപോലെ
കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇരിക്കാനും,
കിടക്കാനും, മരിച്ചെന്നാ
ലടക്കാനും, പിറവിടെത്ത്
പൊറുക്കാനും,വിശപ്പാറ്റി
യുറങ്ങാനും മിറ്റിടമില്ലാ.
ഇപ്പിറന്നമണ്ണന്യമാ-
യകഥയെത്ര വിചിത്രം.

ഉണ്ടുറങ്ങിയൊരുമിച്ചാ-
യി ഉണർന്നൊരു നാളില
ല്ലേ? പിറന്നമണ്ണിലധി
ക്രമിച്ചു കടന്നെന്നുനു-
ണച്ചത്. വിഷംവെച്ച വിധി
യിലന്നു വിറങ്ങലിച്ചു
വീണുപ്പോയ പൂർവ്വികരെ
ത്രയെന്നോ? കാറ്റുചുരത്തും
കാട്ടുച്ചുഴികളിൽ ജീവ-
നൊടുക്കിയ കർത്തോരെത്ര?
കാടിനൊപ്പം കലിയിള-
കി കയർത്തിറങ്ങി പൊലി-
ഞ്ഞോരെത്ര? ഇക്കറുത്തമ-
ണ്ണിൻ കണ്ണീരായി മറഞ്ഞു-
പോയോരെത്ര?കാടുക്കാത്തു,
കാലമെല്ലാം ,കുലമൊത്തു
കഴിഞ്ഞതെല്ലാം,കനവേ-
റ്റി കണ്ടതെല്ലാം കുഴിച്ചു-
മൂടാൻ പറയുമ്പോളീ
കറുത്തോന്മേൽ പെരുകുന്ന
വെറുപ്പിന്റെ കരിക്കാറെന്നു
പെയ്തെന്നൊടുങ്ങും? ഇപ്പുറ-
കറുപ്പിന്മേലലറുന്ന
വെറുപ്പിന്റെ പകക്കടൽ
മനുഷ്യനെന്നാ മതിപ്പി-
ലെന്നു ശാന്തമാകും..?വെറും
 മനുഷ്യനെന്നാ മതിപ്പി-
ന്മേലെന്നു സുശാന്തമാകും..?




2019, സെപ്റ്റംബർ 6, വെള്ളിയാഴ്‌ച

തിരക്കാഴം

തിരക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞു-
നോക്കാനാവാ  തിരക്കാൽ
വേർപ്പെട്ടവർ, നാംരണ്ടു
ദിക്കിൽ ദുഃഖങ്ങൾ കഥി-
പ്പാവറിന്നു ജീവിത-
ഇടവേളകൾനീളേ ,
നെടുവീർപ്പിൻ നെരിപ്പോ
ടിലമർന്നിരിപ്പാവർ .
പറഞ്ഞൊടുങ്ങാവെറും
 പരാതി കാക്കക്കൺ
പാർവിൽ മത്സരിച്ചവർ .

2014, ഓഗസ്റ്റ് 31, ഞായറാഴ്‌ച

തനിച്ച്





സങ്കീർണ വർത്തമാനത്തിന്റെ സാമൂഹ്യാന്തരീഷത്തിൽ സ്വച്ഛജീവിതത്തിന്റെ ചെറുത്തുനിൽ‌പ്പുകളെല്ലാം പരാചപ്പെടുകയോ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെടുകയൊ ചെയ്യുന്ന യാന്ത്രികാവസ്ഥയുടെ  ആപൽകരമായ മുറ്റത്തുനിന്നു സ്വയം പരിശോധിക്കപ്പെടുന്ന  ബോധത്തിന്റെ വിമർശനങ്ങളാണു തനിച്ച് .
                                      തനിച്ച് 
 മറിയമേമദനജീവിത കാഞ്ഞിരചില്ലേൽ
കാറ്റേറ്റുറ്റൊഴിഞ്ഞിലകൾ ഒരുകടലായിത്തിരതല്ലുന്നു
കരയിൽക്കിനിയും കാലത്തിന്റെക്കയ്പ്പുനീർ
വാഴ്വിൻ കിതപ്പിനെക്കഴുവേറ്റി കാവടിതുള്ളിയുറയുമ്പോൾ
മറിയമേ നീ അറിയണം നാം തനിച്ചാണെന്നസത്യം.

നിന്റെ ഉടഞ്ഞ മിഴികൾ , തോർച്ചയിലെപകൾ
ഇരുണ്ട മേഘങ്ങൾ പറഞ്ഞതും പിന്നെ
നാം ഒപ്പം നടന്നലഞ്ഞ് , വല്ലാണ്ട് കലഹിച്ച്
കരൾനൊന്തു കരഞ്ഞു,  പേമാരികളേറ്റ്  നനഞ്ഞോരം നിന്നതും
മറിയമേഒടുവിൽ നാം തനിച്ചാണന്നാ  സത്യമറിഞ്ഞല്ലേ  

ചുറ്റും വട്ടമിട്ടുപ്പറന്നശലഭങ്ങൾ ,ഇഷ്ടവർണ്ണങ്ങൾ
ചാരേനിന്നകോമള സൌഹൃദ്ദങ്ങൾ
മുല്ലപ്പൂമന്ദഹാസങ്ങൾ മേലേപറന്നുപ്പാറിയപക്ഷികൾ
പറഞ്ഞതും  മറിയമേനാം തനിച്ചാണന്നുള്ള സത്യമല്ലേ..?

ഏതുവിശ്വാസസങ്കൽ‌പ്പവും വിശ്വംഭര വ്യവസ്ഥയും
നല്ലനന്മകൾ പൈശാചികതിന്മകളൊക്കെ  
തനിച്ചാക്കി സഹജാവബോധത്തിലേക്ക് ഗമിക്കുമ്പോൾ
കരച്ചിലുകൾ ഇണതേടി നിലവിളികൾ തുണതേടി
ഏകാന്തത തലതല്ലി ഇടനാഴിയിൽ തെറിയോതി
തെരുവിലെ തിക്കിൽ തിരക്കിൽ തെരഞ്ഞ ആത്മ
ബന്ധത്തിനെ ശപിച്ച്  ഒരു വിപ്ലവബോധത്തിൽ
കരളാഴിയുടെക്കടന്നൽ കരിമേഘത്തോറ്റങ്ങളായി
ജീവിത സമരപടയണിയുടെ ചോരക്കൊടികളുയർത്തുമ്പോൾ
നിലനിൽപ്പിന്റെ നിതാന്തനാഡിമിടിപ്പ് നിലവിളിക്കുമ്പോളറിയണം
മറിയമേ,, നാം തനിച്ചാണെന്ന പെരിയസത്യം 

കയർക്കും കടൽക്കാറ്റുനിലയ്ക്കാത്ത ജീവിതത്തുറയിലെ
തുരുമ്പിച്ച തകരപ്പാത്രത്തിൻ ചിലമ്പുന്ന താളംമുറുകുന്നു
അക്ഷരപ്പിഴ പനിച്ച ജീവന്റെ കർക്കടകവൃത്തം നിന്നുപ്പെയ്യുന്നു
അകമ്പടിയില്ലാത്ത വാഴ്വിൻ പകൽക്കാളകൾ കൊമ്പുക്കോർക്കുന്നു
ഒരിക്കലും വരാത്ത ദൈവദൂതന്റെ കനിവുള്ള ആശ്വാസമെവിടെ
വിശപ്പിന്റെ കുതിരക്കുളമ്പടി ഉയരുമ്പോൾ കാരുണ്യത്തിന്റെ മന്നാമഴ പെയ്തിറങ്ങുന്ന അത്ഭുതത്തിനാകാശമെവിടെ
വേദവചന പ്രവാഹത്തിൽ പെയ്തുനിറയുന്ന
അത്താഴവിരുന്നിന്റെ  മാന്ത്രിക സാന്ത്വനമെവിടെ
നെഞ്ചിടുക്കിലെത്തീച്ചൂടിൽ ദുർബ്ബലവാഴ്വിന്റെ മിഴിയിൽനിന്നുച്ചാറിയ രക്തവർണ്ണതുള്ളിയിൽ  അലിയുന്ന
ദേവമഴയുടെ കുളിരുന്ന ശിശിരമെവിടെ മറിയമേ..?

വഴിപാടുകളിൽ പുരയുടെപ്പൂഴികൾപ്പോലും കാണിക്കവെച്ചിട്ടും
കനിവറ്റ രാപകലെത്ര എരിഞ്ഞൊടുങ്ങി
ദുരന്തങ്ങൾ താണ്ടവമ്മാടുന്ന ദുസ്വപ്നരാത്രികളിൽ
കറുത്തഫലിതങ്ങൾ നീറ്റുന്ന കരിനാക്കിന്റെ പകലുകളിൽ
കരുണാർദ്രം  ഒരുമൃതു കാർമേഘംപോലും പെയ്തതില്ലല്ലോ?
തനിച്ച് തണലില്ലാതെ യൊടുവിലെല്ലാ ഇടവഴിയും
പിരിഞ്ഞ്  എരിത്തീയ്യിലമർന്നൊടുങ്ങും  മറിയമേ

വിരൽത്തുമ്പിൽ വിരിയും വിസ്മയലോകത്തിനിടനാഴിയിൽ
കരിനാഗങ്ങൾക്കാവുകൾവെടിഞ്ഞ് വിഷംത്തുപ്പുന്നു
ആധുനികക്കമ്പോളത്തിന്റെ നിലവാരത്തറയിൽ  
നന്ദിനി നഗ്നയായതും നേരിൻ തിരിച്ചറിവ്
നഷ്ടവേദയുടെ നിലവിളിയായതും,
വർത്തമാനപ്പിശ്ശാചുക്കൾ മുച്ചൂടും മുടിച്ച  
മനിത ബോധമണ്ഡലങ്ങളിൽ വന്യമരുഭൂവ്വ് പിറന്നതും
മലീമസ മനസ്സിന്റെ വിഷമകുട ചിതാഭസ്മക്കലശം
ഒരു തീർത്ഥത്തിലുംക്കലരാതെ കർമ്മക്ഷേത്രത്തിലിരുന്നതും
പിതൃത്വമറ്റ കലികാലത്തിൻ പിഴച്ച പകലിരവുകളിൽ
ഉരുകിയ ശിലാതൈലം നെറ്റിക്കണ്ണിലേക്കു പതിച്ചതും 
കാമാഗ്നിയിൽ  കണ്ണുപ്പൊട്ടിയ പിതാവ് പിഴപ്പിച്ച പുത്രിമാർ തൻമക്കളെപ്പേറി തെരുവ് നിറഞ്ഞതും ,
അമ്മകൂട്ടിക്കൊടുത്ത മകൾ കല്ലെറിയപ്പെട്ടതും
നാം പാപിയായതും ഇക്കാലമാണന്നോർക്കണം മറിയമേ..

ജാലകത്തിനപ്പുറം കനലെരിയുന്ന വർത്തമാനത്തിൻ  
മുറിവുകൾ കാട്ടുവേട്ടപ്പക്ഷികൾ കൊത്തിവലിക്കുന്നു .
നോവിൻ നെരിപ്പോടിൽ വാർന്ന   നീർത്തുള്ളികൾ
അഗ്നിബാഷ്പങ്ങളായി  കാർമുകിൽ കനക്കുന്നു മറിയമേ


പേറുവാൻ  പേരുറ്റ്വരുപ്പേരാൽപ്പെരുമതൻ വിലാസം
പിന്നിട്ട പ്പെരുവഴിയിലങ്ങോ ഉപേക്ഷിച്ചുപ്പോന്നോരല്ലോ
പകുതിയിൽക്കരുതിയ കാനനസ്വപനവും കഴുവേറുമ്പോൾ
കഥിപ്പാനേതുസംസ്കാരമാ‍ണ് നാം ബാക്കിവച്ചത്.
കൂട്ടിക്കിഴിപ്പതിൽ കുലംനട്ടപേരും നഷ്ടപ്പെട്ടവർ
പിഴക്കുന്നു പിന്നിലാവിന്റെയാ നിഴൽ വെട്ടവും
പേറ്റുനോവേറ്റ് പിറന്ന സന്താന സമ്പന്നതയും

പരിതപിച്ചൊടുവിലീ കലികാലരഥചക്രമീ  
 യുഗംവിട്ടുപടിയിറങ്ങുമ്പോൾ
പടുഭാഷയായി നേർമൂല്യങ്ങളൊക്കേ പട്ടടപൂകുന്നു
പകലൊളിയായി  തനിച്ചെന്നസത്യം പകിട്ടേകുമ്പോൾ
വിഷപാതമേറ്റൊരുക്കാലത്തിന്റെ നെറുകയിതൊട്ട്
നിർവൃതിക്കായി മിഴിനീരടരാതെ ശാന്തനിശബ്ദം  
മൽനൊമ്പരംത്തൊട്ടുക്കേഴുക മറിയമേ..